BODYSLAM

 

 

POTATO

 

 

BIGASS

 

 

SILLY FOOLS

 

 

ZEAL

 

 

CLASH

 

 

RETROSPECT

 

 

SWEETMULLET

 

 

NO MORE TEAR

 

 

HANGMAN

 

 

EBOLA

 

 

INSTICNT

 

 

KALA

 

 

NOS

 

 

SIX C.E.

 

 

LINKINPARK

 

 

SLIPKNOT

 

 

LIMPBIZKIT

 

 

SIXZSENZE

คิดแล้วเศร้านะ

ก่อนหน้านี้ชอบกันจังปิดเทอม หยุดโรงเรียนอะไรพวกนี้

แต่พอมาตอนนี้

มันเงียบเหงา

ไม่มีเสียงคุยจ๊อกแจ๊ก จอแจ เหมือนแต่ก่อน

ไม่มีเสียงหัวเราะกันในกลุ่มเพื่อนเหมือนแต่ก่อน

ไม่มีเสียงครูคอยบ่น ด่า เวลาที่เราเล่นกันในห้อง คุยเสียงดังในห้อง

ไม่มีเสียงเชียร์เวลาเพื่อนต่อยกัน

ไม่มีคนคอยล้อชื่อพ่อ ชื่อแม่ ชื่อแฟน

ไม่คนที่คอยรับฟังเรื่องราวต่างๆที่เราไม่อยากให้พ่อแม่รู้

ไม่มีคนให้คอยลอกการบ้าน ลอกข้อสอบ ลอกงานส่ง

ไม่มีคนให้โมโหเล่น

ไม่มีคนคอยออกเงินให้เวลาไม่มี

ไม่มีคนคอยให้เม้าท์เรื่องต่างๆด้วย

ไม่มีคนคอยพาไปเที่ยวเวลาเหงา

ฯลฯ

บรรยายไม่หมด

ขอบคุณ ประสบการณ์ดีๆ เรื่องสนุกๆ เรื่องตื่นเต้นๆ ที่ทุกๆคนให้

ขอบคุณเพื่อนๆที่ช่วยสร้างวีรกรรมต่างๆด้วยกัน

ขอบคุณที่ให้อภัยในเรื่องต่างๆที่เราเคยทำผิด

ขอโทษที่ทำให้เพื่อนๆเสียใจ

ขอโทษที่ทำให้ไม่สบายใจ

ขอโทษทุกเรื่องๆที่ทำให้เพื่อนๆไม่สบายใจ

ตอนนี้มีอยู่แค่ความรู้สึกเดียวที่อยากให้เพื่อนๆทุกๆคนได้รับรู้

รักทุกๆคนนะ ไม่อยากจากใครไปเลยสักคนเดียว

แต่มันก็ถึงเวลาแล้ว

ต้องจากทุกๆคนไป

แต่...

ถึงแม้ว่าเราคงต้องจากกัน

มิตรภาพที่มีให้กันจะยังคงไม่จากไป

แม้จะห่างไกลกันเพียงใด

ในหัวใจฉันยังคงมีเธอ

ขอให้ทุกๆคนโชคดี ลาก่อนเพื่อนแท้ทุกๆคน

T^T

เทอเป็นเม็ดทราย
ฉันเป็นทะเล
ถึงเม็ดทรายจะเกเรเเต่ทะเลไม่เคยทิ้งไป

ความจริงก็คือ ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า... "สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว" ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจม อยู่กับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า..... ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย..... มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงว่าเราไม่ใช่ที่ 1... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปมากกว่านี้...." ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจคุณดูสิว่า "ความสุขยามที่ได้สบตาเค้า" กับ "ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า" อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน... แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป.... ยิ้มให้โชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน... คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง... คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย... คนที่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นของคุณ ให้กลายเป็นวันที่สดใส... เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน คนที่เค้ารักมากที่สุด..... นั้นแหละคือ... ความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ